Masif tabla köşe birleştirmeleri

Mobilya branşı - bölümü ile alakalı her şeyi bulabilirsiniz..

Moderatör: Alıntı

Cevapla
Kullanıcı avatarı
Alıntı
Mesajlar: 842
Kayıt: 15 Kas 2016, 08:23

Masif tabla köşe birleştirmeleri

Mesaj: # 3419Mesaj Alıntı
26 Mar 2022, 12:48

2.1.3.1. Elyaf köşeye dikey birleştirmeler
Masif konstrüksiyonlu bütün işlerin yapımında bu birleştirmelerden bir yada birkaçı birlikte kullanılır. Kontra konstrüksiyonlu işlerin yapımında da bunların bazıları kullanılmaktadır. O bakımdan mobilya imalatı yada mobilya ve iç mimari projeleri çizen herkesin bu birleştirmelerle kullanıldığı yerler hakkında yeterli bilgiye sahip olmaları gerekir.
Elyaf köşeye dikey birleştirmeler kendi aralarında ikiye ayrılırlar. Bunlar;
1) Çeşitli geçmeli birleştirmeler,
a) Lambalı kinişli birleştirme,
b) Kinişli paylı birleştirme,
c) Kirişli yabancı çıtalı birleştirme,
d) Kinişli yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme,
e) Kinişli kendinden çıtalı gönyeburun birleştirme.
f) Kinişli 900 çıtalı gönyeburun birleştirme,
g) Düz kanal birleştirme,
h) Kırlangıç kuyruğu kanal birleştirme,
2) Dişli köşe birleştirmeleri,
a) Düz dişli birleştirme,
b) Kırlangıç kuyruğu açık dişli birleştirme,
c) Kırlangıç kuyruğu yarım gizli dişli birleştirme,
d) Kırlangıç kuyruğu tam gizli dişli birleştirme,
e) Tekne geçmeler,
f) Kırlangıç kuyruğu dişli makine birleştirme,
olarak sınıflara ayrılmaktadır. Şimdi bunları kısaca açıklamaya çalışacağız [6].
1) Çeşitli geçmeli birleştirmeler: Bu birleştirmelerin birçok türü vardır. Fakat biz burada teknikte en çok kullanılanlarını ve basitten komplikeye doğru inceleyeceğiz.
a) Lambalı kinişli birleştirme: Bu birleştirme komodin, etajer ve kutuların yapımında çok kullanılan bir birleştirmedir (Şekil 2.23). Birleştirmede karşılıklı parçalara aynı işlem yapılır. Duruma göre ve Şekillerde görüldüğü gibi tablalardan birine parça kalınlığının 1/2’si veya 1/3’ü genişlik ve1/2’si derinlikte kiniş açılır. Karşıt tablalara da bu kinişlere uygun lamba açılır ve iş çatılır.
Şekil 2.23. Lambalı kinişli birleştirmeler [6].
b) Kinişli paylı birleştirme: Bu birleştirme de lambalı kinişli birleştirmenin yapıldığı makinalarla ve elde yapılabilir. Burada, birleşme yerlerinde görülen ağaç makta parça kalınlığının 1/3’ü kadar olduğu için lambalı kinişli ve kinişli yabancı çıtalı birleştirmeler tercih edilir (Şekil 2.24). Burada kiniş derinlikleri parça kalınlığının 1/3’ü veya yarısı kadar yapılabilir. Tutkallama yüzeyi de diğerlerinden biraz fazladır.
c) Kinişli yabancı çıtalı birleştirme: Bu birleştirme parçalardan birinin maktasına, diğerinin de içe gelen yüzüne parça kalınlığının yarısı kadar derinlik ve 1/3’ü kadar genişlikte kinişler açılarak yapılır (Şekil 2.25).
Şekil 2.24. Kinişli paylı birleştirme. Şekil 2.25. Kinişli yabancı çıtalı
birleştirme [6].
d) Kinişli yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme: Sağlam ve birleşme yerinde ağaç maktası görünmeyen bir birleştirmedir. Masif konstrüksiyonlu işlerin yapımında olduğu kadar kontratablaların, yonga ve talaş levhalarının kullanıldığı işlerde de en çok kullanılan bir birleştirmedir (Şekil 2.26).
e) Kinişli kendinden çıtalı gönyeburun birleştirme: Yapılması zaman alıcı, fakat kinişli yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme kadar da sağlam olmayan bir birleştirmedir (Şekil 2.27). Köşelerden makta görünmediği için birçok işin yapılmasında kullanılabilir. Kinişler paylı birleştirmede olduğu gibi açılır, yalnız her iki parçanın başlarına da pah kırılır.
Şekil 2.26. Kinişli yabancı çıtalı Şekil 2.27. Kinişli kendinden çıtalı
gönyeburun birleştirme. gönyeburun birleştirme.
f) Kinişli 90° çıtalı gönyeburun birleştirme: Sağlam ve birleşme yerinde ağaç maktası göstermeyen bir birleştirmedir. Daha çok seri üretim yapan fabrikalarda kullanılır.
Parçaların boyları kesildikten sonra yabancı çıtalı gönyeburun birleştirmede olduğu gibi başlarına pah kırılır. Sonra parça kalınlığının 1/3’ü kadar veya daha dar düz kinişler açılır. Kiniş derinliği iç kenardan 1-1,5 cm olması yeterlidir. Kirişler içine özel olarak hazırlanan kontrplaktan kesilmiş 90° çıtalar tutkallanır (Şekil 2.28) [6].
g) Düz kanal birleştirme: Bu birleştirme daha çok ara tablaların üst-alt veya yan tablaların birleştirilmesinde kullanılır (Şekil 2.29). Bu taktirde kiniş genişliği tabla kalınlığının 1/2’si yada daha fazla, kiniş derinliği de tabla kalınlığının 1/3’ü kadar olur.
Şekil 2.28. Kirişli 90° çıtalı Şekil 2.29. Düz kanal birleştirme.
gönyeburun birleştirme [6].
h) Kırlangıç kuyruğu kanal birleştirme: Bu birleştirme daha çok yan tablaları üst veya alt tabladan taşkın olacak işlerle düz kanal birleştirmede olduğu gibi ara tablaların üst-alt yada yan tablalarla birleştirilmesinde kullanılır (Şekil 2.30).
Şekil 2.30. Kırlangıç kuyruğu kanal birleştirme [6].
Yukarıda açıkladığımız birleştirmelerden başka lambalı kavelalı düz ve 90° kavelalı gönyeburun birleştirmeler de vardır (Şekil 3.31ve Şekil 2.32). Bunların yapılması en az bundan evvelki birleştirmeler kadar zaman aldığı halde maktalar iyi tutkal tutmadığından ve birleştirmenin sağlamlığı kavelaların tutması ile sınırlı olduğundan pek yapılmazlar.
Şekil 2.31. Lambalı kavelalı ve düz kavelalı gönyeburun birleştirme.
Şekil 2.32. 90° kavelalı ve pahlı kinişli gönyeburun birleştirme [6].
2) Dişli köşe birleştirmeleri : Yapılmaları bundan önceki birleştirmelerden daha çok zaman alan bu birleştirmelerin sağlamlıkları onlarla kıyaslanmayacak kadar fazladır. Birleşme yerlerinde hiçbir zaman tablaların kamburlaşması da söz konusu olmaz. Açık ve gizli diş yapılmak sureti ile gereğinde makta görünmesi veya gizlenmesi sağlanabilir. Tekniğine uygun yapıldığı zaman görünen dişlerinde kendilerine has güzel bir görünüşleri vardır.
Yukarıda açıkladığımız masif konstrüksiyonlu bir çok işin yapılmasında tercihen kullanılırlar. Masif sandık, bavul, kutu, çekmece, kasa, komodin, etajer vb. işlerin yapımında genellikle bu birleştirmeler kullanılır.
a) Düz dişli birleştirmeler : Genellikle iyi kurutulmuş ince masif tablalarla kaliteli kontrplaklardan yapılacak hassas ölçü ve kontrol aletlerinin kutularının yapılmasında en çok bu birleştirme kullanılır. Freze makinasına özel bıçaklar takılarak seri olarak yapıldığında işçilik çok azaldığından elde pek yapılmaz (Şekil 2.33).
Şekil 3.33. Düz dişli birleştirmeler [6].
b) Kırlangıç kuyruğu açık dişli birleştirmeler: Bu birleştirmeler norma göre, pratik metodla ve diş eğimi tekne geçmelerde olduğu gibi parçalardan birinin iç yüzüne çizilerek yapılabilir. Norma göre yapılan dişlerin de iki çeşidi vardır. Bunlar; dişdibi ve dişdibi farklı norm olarak iki kısımdan incelenir (Şekil 3.34).
Şekil 3.34. Kırlangıç kuyruğu açık dişli birleştirme [6].
c) Kırlangıç kuyruğu yarım gizli dişli birleştirme : Bu birleştirmede dişler, dişdibi eşit veya farklı normlardan biri ile veya pratik metotla çizilir. Yalnız çizime başlamadan önce parçanın dış yüzünün kenarından itibaren 1/4’ü veya 1/5’i kenara paralel bir çizgi ile sınırlanır ve bu kısma diş gelmez. Diğer bir deyim ile bu birleştirmede diş genişlikleri parça kalınlığının 3/4’ü veya 4/5’i kadar yapılır
Şekil 2.35. Kırlangıç kuyruğu yarım gizli dişli birleştirme [6].
d) Kırlangıç kuyruğu tam gizli dişli birleştirme: Bu birleştirme yarım gizli dişli birleştirmede olduğu gibi maktanın dış kenarından parça kalınlığının 1/4’ü veya 1/5’i kadar fark bırakılarak yapılır (Şekil 3.36).
Şekil 3.36. Kırlangıç kuyruğu tam gizli dişli
birleştirmenin markalanmış hali [6].
“ e) Kırlangıç kuyruğu dişli tekne geçmeler: Bu geçmeler, adından da anlaşılacağı gibi dibi dar ağzı geniş hamur, çamaşır ve hayvan yemi tekneleri ile kazein tutkalı hazırlama kutularının yapılmasında kullanılırlar. Bütün parçaların başları karşılıklı farklı veya eşit eğimde yapılabilir. Fakat genellikle eşit eğim tercih edilir (Şekil 2.37).
Şekil 2.37. Tam ve yarım gizli tekne geçme.
f) Kırlangıç kuyruğu dişli makine birleştirmeleri: Gün geçtikçe insan emeği değer kazanmakta ve mobilya maliyetlerinde oranı artmaktadır. Bu dunum birçok geçme ve operasyonların seri üretim makinaları ile yapılmasını zorunlu kılmıştır (Şekil 2.38).
Şekil 2.38. Kırlangıç kuyruğu dişli çeşitli makine diş birleştirmeleri.
2.1.3.2. Elyaf köşeye paralel birleştirmeler
Elyaf köşeye paralel birleştirmeler genellikle mobilyacılıkta merkezi ayaklı masaların yapılmasında, iç dekorasyonda, sütunların ve köşelerin kaplanmasında kullanılırlar. Bazen mobilya köşelerinde kullanıldıkları da olur. Fakat bunların kullanılma yerleri elyaf köşeye dikey birleştirmeler kadar çok değildir.
Bu birleştirmeler genel olarak aşağıdaki şekillerde yapılabilirler.
1) Düz birleştirme,
2) Kavelalı birleştirme,
3) Lambalı kinişli birleştirme,
4) Yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme,
5) Kendinden çıtalı gönyeburun birleştirme,
6) Kırlangıç kuyruğu dişli düz ve gönyeburun birleştirmeler.
1) Düz birleştirme: Parçalardan birinin içe gelen yüzü ile diğerinin cumbası birbirine alıştırılır. Sonra alıştırılan yüzeylere tutkal sürülür ve işkence ile sıkılır
2) Kavelalı birleştirme: Parçalar düz birleştirmede olduğu gibi birbirine alıştırıldıktan sonra bu yüzeylere 20-25 cm aralıkla kavela markası yapılır. Parça kalınlığının 1/3’ü veya1/2’i kalınlıkta bir forstner matkabı veya helisel matkapla delikler delinir. Cumbasına delik delinen parçalara kavelalı yanyana birleştirmede olduğu gibi kavelalar tutkallanır
Şekil 2.39. Düz birleştirme. Şekil 2.40. Kavelalı birleştirme[6].
3) Lambalı kinişli birleştirme: Elyaf köşeye dikey, lambalı kinişli birleştirmenin aynıdır. Düz birleştirme ve kavelalı birleştirmeye kıyasla daha sağlamdır. Örtücü boyalarla boyanacak işlerle cumbanın görünmesinde sakınca olmayan işlerde tercihen kullanılır (Şekil 2.41).
4) Yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme : Bu birleştirmede yapılışı bakımından elyaf köşeye dikey birleştirmenin aynıdır. Cumbanın görünmemesi ve köşenin kavislendirmeye daha uygun olması bakımından bu tip birleştirmeler arasında en çok kullanılanıdır (Şekil 2.42).
Şekil 2.41. Lambalı kinişli Şekil 2.42. Yabancı çıtalı gönyeburun
birleştirme. birleştirme [6].
5) Kendinden çıtalı gönyeburun birleştirme: Aynı isimdeki elyaf köşeye dikey birleştirmenin benzeridir. O birleştirmenin yapıldığı ölçüler içinde ve aynı makinalarda yapılır (Şekil 2.43.).Fakat yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme kadar sağlam olmadığı gibi yapılması da daha zordur. Ayrıca köşelerin yuvarlatılmasına da elverişli değildir. Bununla beraber düz ve lambalı kinişli birleştirmelere tercih edilebilir.
6) Kırlangıç kuyruğu dişli düz ve gönyeburun birleştirmeler: Bu birleştirmelerin her ikisi de özel makinalarda kırlangıç kuyruğu bıçak takılarak yapılır (Şekil 2.4 4 ve Şekil 2.45). Kanalların açılması kadar tutkal sürüldükten sonra yerlerine takılması da zordur. O bakımdan klasik ağaçişleri makinaları ile yapılmaları pek düşünülmez. Fakat sağlam birleştirmelerdir [6].
Şekil 2.43. Kendinden çıtalı gönyeburun Şekil 2.44. Kırlangıç kuyruğu
birleştirme. dişli düz birleş [6].
Şekil 2.45. Kırlangıç kuyruğu dişli gönyeburun birleştirme
Resim

Cevapla